POSTSTRUKTURALISTIK DISKURSDA RIZOMA SEMIOTIK MODELI SIFATIDA: ANʼANAVIY MAʼNOLARNING DEKONSTRUKTSIYASI VA KO‘P TALQIN IMKONIYATLARI

##article.authors##

  • Tyukmaeva Aida Maratovna

##article.subject##:

rizoma, semiotik model, poststrukturalizm, dekonstruksiya, ma’no, talqin, madaniy hodisalar, identiklik

##article.abstract##

Ushbu maqolada rizoma konsepsiyasi poststrukturalistik diskurs doirasida semiotik model sifatida chuqur tahlil qilinib, madaniy va ijtimoiy hodisalarni o‘rganishda strukturaviy yondashuvning hukmron anʼanaviy ma’nolarini dekonstruksiya qilish imkoniyati ko‘rib chiqiladi. Tadqiqotning asosiy ob’ekti — Jil Delyoz va Feliks Gvattari tomonidan taklif qilingan rizomaning
yiriklashtiruvchi logikasi bo‘lib, bu yondashuv chiziqli va iyerarxik bilim tuzilmalariga alternativ va tanqidiy qarashlarni taqdim etadi, ijtimoiy va madaniy kontekstda ko‘p ma’nolilik uchun makon yaratadi. Tahlil davomida rizomatik yondashuvning mexanizmlari: dublikatlash, assotsiatsiya va chiziqsizlik ko‘rib chiqiladi, bu esa zamonaviy jamiyatda barqarorlik va identiklik konseptlarini qayta anglashga yordam beradi va alternativ nuqtai nazarlarni kengroq qabul qilishga imkon yaratadi. Semiotik amaliyotlar va siyosiy tuzilmalar o‘rtasidagi o‘zaro bog‘liqlik masalalari muhokama qilinadi, shuningdek, detsentralizatsiyalangan va ndelokalizatsiyalangan bilim shakllarining anʼanaviy hokimiyat va avtoritetm tizimlarini qanday o‘zgartirishi ko‘rsatib beriladi. O‘tkazilgan tahlil asosida rizomaning murakkab ijtimoiy dinamikalarni talqin qilish va ko‘p realliklar haqidagi qarashlarni ifodalash uchun samarali model sifatida tan olinishi zarurligi asoslanadi.

Библиографические ссылки

Барт, Р. (1975). Основы семиологии/Р.Барт/Структурализм: «за» и «против». – М.: Прогресс, – С. 78.

Эко, У. (2004). Отсутствующая структура. Введение в семиологию / У.Эко. – СПб.: Симпозиум, – С. 214.

Делёз Ж., Гваттари Ф. (1996). Ризома // Философия эпохи постмодернизма / сост., ред. А. Усмановой. – Минск: Красико-принт, – С. 141.

Лиотар Ж.-Ф. (1998)/ Состояние постмодерна. – М.: Алетейа, – С. 112.

Кучменко М. А. (2014). Принцип ризомы как структурообразующий фактор постмодернистского текста//Вестник Адыгейского государственного университета. Серия 2: Филология и искусствоведение. №4 (149). – С. 48.

Кравец А.С. (2005). Теория смысла Ж. Делеза: pro и contra // Логос. № 4 (49). – С. 227-258.

Деррида Ж. (2000). О грамматологии / Пер. с фр. Н. Автономовой. — М.: Ad Marginem. – С. 203.

Бодрийяр, Ж. (2006). Пароли. От фрагмента к фрагменту / Ж. Бодрийяр. – Екатеринбург: У-Фактория, - С. 74.

Деррида Ж. (1992). Письмо японскому другу // Вопросы философии. – М.: -№ 4. — С. 57.

Гадамер Х.-Г. (1988). Истина и метод: основы филос. герменевтики. –М.: Прогресс, – С. 257.

Загрузки

##submissions.published##

2025-04-28

##issue.issue##

##section.section##

Статьи