AZIZIDDIN NASAFIYNING INSON TABIATI VA MOHIYATI HAQIDA FALSAFIY-ANTROPOLOGIK QARASHLARI
##article.subject##:
mulk, malakut, jabarut, orif, obid, zohid, valiy, neoplatonizm, peripatetiklar, fatalizm, emanatsiya##article.abstract##
Maqola o‘rta asr Sharq falsafasi namoyondalaridan biri bo‘lgan Aziziddin Nasafiyning jon va ruh masalalariga bo‘lgan munosabatiga bag‘ishlanadi. Bunda uning qarashlarida qadimgi yunon faylasuflari va Sharq peripatetiklari bilan o‘xshash va farqli jihatlar borligiga guvoh bo‘lamiz. Jumladan, u ayrim o‘rinlarda shariat tarafdorlarining ham ushbu mavzu yuzasidan fikrlarini qo‘llaydi. Insonning taraqqiyot manbaini bilim olish orqali takomillashuvda deb bilishi buni tasdiqlaydi. Qator o‘rinlarda aqlga yuksak maqom beradi, uni Olloh tomonidan insonga berilgan alohida qobiliyat ekanligini e’tirof etib, boshqa mavjudotlardan aynan shu jihati bilan ajralib turishiga e’tibor qaratadi. Bir so‘z bilan aytganda, insonni olamdagi ilohiy sifatlarga ega bo‘lgan yaratiq ekaniga alohida urg‘u berib, tana va ruh nisbatida, keyingisini yuqoriroq darajaga qo‘yadi va sifatlaydi.
Библиографические ссылки
Абдукарим Беозорий Шерозий. Қуръон ва табиат. 2000. –90 б.
Ибн Сино. Ан-нажот. Душанбе. –150 б.
Шамолов А. Муҳаммад Ғаззолий илоҳиёт фалсафаси. –220 б.
А.Насафий. Китоб ал-инсон ул-комил. –107 б.
А.Насафий. Кашф ул-ҳақойиқ. –76 б.
Ярошевский М.Г. Аристотелнинг жон ҳақидаги таълимоти ва антик детерминизм. 2005. –230 б.
Носир Хисрав. Куллиёт. 1995. –89 б.
Крачковский И.Ю. тарж. Қуръон. 1990. –85 б.
Хан ал Фохурий. 2002. –464 б.
