ЎТМИШИ ШАРАФЛИ, КЕЛАЖАГИ БУЮК ХАЛҚ МАЪНАВИЯТИДА ҲАЗРАТ АЛИШЕР НАВОИЙ ҚАРАШЛАРИНИНГ ЎРНИ
##article.subject##:
Маънавият, маънавий тарбия, комил инсон, инсонпарварлик##article.abstract##
Мақолада ҳозирги глобаллашув жараёнида маънавий тарбиянинг долзарблиги, шунингдек ёшлар тарбиясида Алишер Навоий қарашларининг ўрни таҳлил қилинган. Мутафаккир асарларида комил инсон ғоясининг фалсафий талқини очиб берилган. Алишер Навоий асарларидаги ёшлар тарбияси учун пойдевор бўлиб хизмат қиладиган инсонпарварликнинг турли хусусиятлари кўрсатиб берилган. Муаллиф маданий ва тарихий мерос хусусида тўхталиб, ҳозирги замоннинг энг долзарб масалаларидан бири эканлигини, шунингдек таълимнинг умуминсоний қадриятларга асосланган бўлишини таъкидлайди. Ҳозирги кунда узлуксиз маънавий тарбияни амалга ошириш борасида давлатимиз ва ҳукуматимиз томонидан амалга оширилаётган чора тадбирлар ёритиб берилган.
Библиографические ссылки
Ўзбекистон Республикаси Президенти Шавкат Мирзиёевнинг Олий Мажлисга Мурожаатномаси. 29 декабрь 2020 йил https://president.uz/uz/lists/view/4057
Ўзбекистон Республикаси Вазирлар Маҳкамасининг “Умумий ўрта таълим муассасаларида “Тарбия” фанини босқичма-босқич амалиётга жорий этиш чора тадбирлари тўғрисида”ги 06.07.2020 йил 422-сон Қарори.
Алишер Навоий. Маҳбуб ул-қулуб. Асарлар.13-том. Т.: 1966
Навоий. Хамса. Т.: 1960.
Орипов М. Алишер Навоийнинг дунёқараши ҳақида. “Ўзбекистонда ижтимоий фалсафий фикрлар тарихидан”. Т.: Ўзбекистон, 1995. 175-б.
Khajieva I. et al. Foreign language competenceformation of the future teacher of vocational education in the information and educational environment //European Journal of Molecular & Clinical Medicine. – 2020. – Т. 7. – №. 2. – С. 360-365.
Бертельс Е.Э. Навои и Джами. Избр. труды. –М.: Наука, 1965.
Муминов И.М. Выдающиеся мыслители Средней Азии. –М.: Знание, 1966.
Ўзбекистондаги табиий-илмий ва ижтимоий-фалсафий тафаккур тарихидан лавҳалар. –Тошкент: Фан, 1999.
Захидов В. Мир идей и образов Алишера Навои. –Ташкент: Из-во худ. литературы Узбекской ССР, 1961.
Улуғ шоир ижодининг қалби. –Тошкент: Ўзбекистон, 1970.
Маллаев Н.М. Ўзбек адабиёти тарихи. –Тошкент: Ўқитувчи, 1965.
Хайруллаев М.М. Навоий дунёқарашининг ғоявий манбаларини ўрганиш ҳақида. // Навоий ва адабий таъсир масалалари. –Тошкент: Фан, 1968.
Аликулов Х. Социально-утопические идеи в Средней Азии. –Тошкент: Фан, 1983.
Арипов М. Гуманизм Алишера Навои. –Ташкент: Узбекистан, 1991.
Аликулов Х. Этические воззрения мыслителей Средней Азии и Хорасана. –Тошкент: Фан, 1992.
Султонмурод Олим. Нақшбанд ва Навоий. –Тошкент: Ўқитувчи, 1996.
Иброҳим Ҳаққул. Навоий шеъриятида комил инсон мавзуи // Алишер Навоийнинг ижодий мероси ва унинг жаҳоншумул аҳамияти. –Тошкент-Навоий: Фан, 2001.
Навоийга қайтиш. –Тошкент: Фан, 2007.
Муҳиддинов М. Комил инсон – адабиёт идеали. –Тошкент: Маънавият, 2005.
Комилов Н. Тасаввуф. –Тошкент: Моvаrounnahr-O`zbekiston, 2009. ва б.
