ДЕВИАНТ ХУЛҚ-АТВОРГА ҚАРШИ КУРАШИШДА ИСЛОМ МАЪРИФАТИНИНГ РОЛИ
##article.subject##:
ижтимоий барқарорлик, девиант хулқ-атвор, делинквентлик, қонунбузарлик, алкоголизм, гиёҳвандлик, фоҳишабозлик, суицид, гомосексуализм, хавф-хатар, дунёвийлик, ислом, қадрият, ижтимоий меъёр##article.abstract##
АННОТАЦИЯ
Маълумки, ҳар қандай жамият барқарорлиги ва унинг фуқароларини осойишта ҳаётига девиант хулқ-атворнинг таъсири муайян хавф-хатарни келтириб чиқириши исбот талаб қилмайдиган аксиомадир. Аммо унга қарши сермаҳсул тарзда курашиш учун дунёвийлик асосида ишлаб чиқилган чора-тадбирлар кутилган натижаларни бермаяпти. Шу нуқтаи назардан, мамлакатимиз шароитида мазкур салбий иллат тарқалиши динамикасини кескин тарзда пасайтиришда ислом динининг қадриятлари муҳим аҳамият касб этади. Жумладан, ислом дини манбалари – Қуръони карим ва ҳадисларда кишиларнинг номақбул хатти-ҳаракатлардан тийилиши жоизлигига алоҳида эътибор қаратилган. Шунингдек, ислом дини ривожига улкан ҳиссасини қўшган буюк аждодларимизнинг асарларида ҳам мазкур масала атрофлича таҳлил қилинган ва улардан илмий мақолани тайёрлашда унумли тарзда фойдаланишга ҳаракат қилинган. Илмий мақолада мавзу таҳлили назарий ва амалий йўналишда олиб борилган. Агарда, муаммо таҳлилининг назарий жиҳатига оид хулосалар ислом манбалари ва қомусий олимлар асарларларига таянган ҳолда илгари сурилган бўлса, амалий томони эса ўтказилган махсус амалий тадқиқотларнинг натижалари асосида очиб берилган.
Библиографические ссылки
Нортов Н.А., Бельский В.Ю. Социология. – Москва: «Юнити», 2012. – С.352.
Шайх Муҳаммад Содиқ Муҳаммад Юсуф. Тафсири Ҳилол. Биринчи жуз. – Тошкент: «Шарқ», 2012. – Б.547.
Шайх Муҳаммад Содиқ Муҳаммад Юсуф. Тафсири Ҳилол. Биринчи жуз. – Тошкент: «Шарқ», 2012. – Б.211.
Шайх Муҳаммад Содиқ Муҳаммад Юсуф. Тафсири Ҳилол. Иккинчи жуз. – Тошкент: «Шарқ», 2012. – Б.117.
Абу Абдуллоҳ Муҳаммад Ибн Исмоил Ал-Бухорий. Ал-Жомиъ Ас-Саҳиҳ. Ҳадис. Т.1. – Тошкент: Қомуслар бош таҳририяти, 1991. – Б.372.
Абу Наср Фараби. Афоризмы государственного деятеля // Социально-этические трактаты. – Алма-Ата: «Наука», 1973. – Б.243.
Дюркгейм Э. Самоубийство. Социологический этюд. Пер. с франц. с сокр. Под ред. В.А.Базарова. – Москва: «Мысль», 1994. – C.128.
Мавляутдинов И.С.Социальная роль Ислама как фактора стабилизации общества (на примере Республики Татарстан). Дисс... канд. соц. наук. – Казань, 2007. – C.71.
Ижтимоий ҳимояга оид Қуръони карим оятлари ва ҳадислардан намуналар. Маъсул муҳаррир З.Исломов. –Тошкент: «Тошкент ислом университети» нашриёт-матбаа бирлашмаси. 2007. – Б.49.
Мирзиёев Ш.М. Ватанимиз тақдири ва келажаги йўлида янада ҳамжиҳат бўлиб, қатъият билан ҳаракат қилайлик // Миллий тараққиёт йўлимизни қатъият билан давом эттириб, янги босқичга кўтарамиз. 1-жилд. –Тошкент: «Ўзбекистон», 2018. – Б. 487.
Большой толковый социологический словарь. Том 1. – Москва: «ВЕЧЕ-АСТ», 1999. – C.127.
Шайх Муҳаммад Содиқ Муҳаммад Юсуф. Тафсири Ҳилол. Тўртинчи жуз. –Тошкент: «Шарқ», 2012. – Б.339-340.
Ўзбекистон Республикасининг Конституцияси. – Тошкент: «Ўзбекистон», 2017. – Б.21.
