YANGI O‘ZBEKISTONDA IJTIMOIY TRANSFORMATSIYALASHUV TENDENSIYALARI (Fuqarolik jamiyati institutlari misolida)
##article.subject##:
Yangi O‘zbekiston, ijtimoiy-siyosiy institutlar, modernizatsion, omillar, fuqarolik jamiyati institutlari, ijtimoiy munosabatlar, transformatsiya, modernizatsiya, takomillashtirish, ijtimoiy tizimi, ijtimoiy ong, sotsiologik tahlil, doimiylik, muntazamlilik, sinergetika, ijtimoiy institutlar, transformatsiya, ijtimoiy-siyosiy munosabatlar, evolyutsiya, ta’sir jarayonlari, davlat, jamiyat, fuqarolar, ijtimoiy ong shakllari, siyosiy mafkura, sotsiologik yondashuv##article.abstract##
Maqolada jamiyatning asosiy institutlarining fuqarolarning ijtimoiy, siyosiy faolligini oshirishdagi o‘rni, davlat va siyosiy tizim, shuningdek, fuqarolik jamiyatining mavjudligi indikatori darajasiga erishish yangi jamiyatlarda qay tarzda sodir bo‘lishi, xususan, Yangi O‘zbekistonda rivojlanish istiqbolini belgilashi prognozlari tahlil etilgan. Shu bilan birga, aynan ushbu mazmundagi institutlarni rivojlantirishga doir yagona konsepsiya yo‘qligi ko‘p jihatdan ijtimoiy institutlarning o‘zgarish tendensiyalari, uning faoliyati rivoji va transformatsiyalashuvi omillari, mexanizmlarini doimiy o‘rganish va ularning faoliyatida transformatsiyalashuvni fuqarolarning manfaatlari asosida amalga oshirishning mexanizmlarini aniqlash, rivojlantirish bilan bog‘liq bir qator muammolar ilmiy jihatdan tahlil etilgan. Muallif, jamiyatda ijtimoiy institutlar, xususan, fuqarolik jamiyati institutlari, uning shakllari faoliyatidagi o‘zgarishlar, ularning transformatsiyalashuvi jarayoniga nisbatan turlicha qarashlar asosida ta’riflar, shu nuqtai nazardan, avvalo, mutaxassislar tomonidan ushbu tushunchaning mazmun-mohiyatini, ilmiy konseptual asoslari, ushbu jarayonda jamiyatda ijtimoiy munosabatlarni, xususan, fuqarolik jamiyati va uning shakllariga xos o‘zgarishlarning davlat va jamiyat boshqaruviga ta’siri tadqiq etilgan.
Библиографические ссылки
Маҳаллий бошқарув тизимини модернизация қилиш: халқаро тажриба ва Ўзбекистондаги ислоҳотлар: халқаро илмий-амалий конференция материаллари тўплами. – Тошкент. 2017. – Б. 25.
Мирзиёев Ш. Янги Ўзбекистон стратегияси. – Тошкент: Ўзбекистон. – Б. 86.
Шумпетер Й. Капитализм, социализм и демократия. – М.: Экономика, 1995. – С. 45.
Даль Р. О демократии. – М.: Аспект Пресс, 2000. – С. 85.
Знаменский Д.Ю. Системно-динамический подход к исследованию процесса формирования и реализации государственной политики // Теория и практика общественного развития. 2014. № 12.
Мирзаахмедов К. Ўзбекистонда давлат бошқаруви жараёнларини демократлаштириш эволюцияси. Сиёсий фанлар бўйича фалсафа доктори (Phd) даражасини олиш учун тайёрланган дисс. – Тошкент, 2020. – Б. 81.
Савин С.Д. Политическая стабильность в изменяющемся обществе: автореф. дис. канд. социологических наук. – Санкт-Петербург, 2003. – 29 с.
Артемов В.А. Свобода и нравственность: нравственно-философский и правовой аспекты // Вестник Российского философского общества. – М., 2007. – №1(41).
Сирл Джон, 1995, Конструкция социальной реальности, Лондон: Penguin. – С. 13.
