ISHONCH INSON MAVJUDLIGI OMILI SIFATIDA
##article.subject##:
ishonch, inson mavjudligi, kechinma, miflar, logos, arxetip, mifologiya, inson xulq-atvori##article.abstract##
Maqolada ishonchning inson mavjudligining eng muhim va asosiy omillaridan biri ekanligi asoslanadi, va uning individning istak va tilaklarining namoyon bo’lishi shakli ekanligi ilgari suriladi. Ishonch, shuningdek, qisman inson tanasidagi gormonal ajratish tizimlari orqali inson xulq-atvori va hissiyotlarini ham nazorat qilishda katta rol o’ynaydi. Insonlardagi nimagadir ishonish ehtiyoji ming yillarga borib taqaladi, va ular olamning kelib chiqishi va undagi mavjudlik sharoitlarini tushuntirishga harakat qiluvchi miflarda o’z aksini topgan. Maqolada mifologik hikoyalar obyektiv (moddiy) olamning empirik tavsiflari emas, balki inson kechinmalarining fenomenologik tavsiflari sifatida ko’rib chiqilgan. Shuningdek, qadimgi miflarning K. G. Yungning arxetiplar konsepsiyasi bilan aloqasi ham ochib berilgan.
Библиографические ссылки
Peterson, J. B. (1999). Maps of Meaning: The Architecture of Belief. New York & London: Routledge.
Jung, C.G. (1933). Modern man in search of a soul. New York: Harcourt Brace
Wise, R.A. & Bozarth, M.A. (1987). A psychomotor stimulant theory of addiction. Psychological Review, № 94.
Nietzsche, F. (1966). Beyond good and evil: Prelude to a philosophy of the future (W.Kaufmann, Trans.). New York: Vintage Books.
Neumann, Erich (1954). The Origins and History of Consciousness. Princeton, NJ: Princeton University Press. ISBN: 978-0691163598
Jung, Carl Gustav (1969). Aion: Researches into the Phenomenology of the Self. NJ: Princeton University Press. ISBN: ISBN 978-0-691-09759-6.