ERONNING MADANIY DIPLOMATIYASI VA UNING MARKAZIY OSIYO MAMLAKATLARIGA TA’SIRI

##article.authors##

  • Shermuhamedova Nigina Arslanovna

##article.subject##:

madaniy diplomatiya, yumshoq kuch, Eron, Markaziy Osiyo, islom madaniyati, gumanitar ta’sir

##article.abstract##

Ushbu maqolada Eronning xalqaro munosabatlarda yumshoqlik kuch vositasi sifatidagi madaniy diplomatiyasining asosiy yoʻnalishlari va shakllari tahlil qilinadi. Xususan, Eronning Markaziy Osiyo va Yaqin Sharq mamlakatlarida madaniy ta’sirini mustahkamlash boʻyicha olib borayotgan strategiyasi til, din, ta’lim, san’at va umumiy tarixiy-madaniy aloqalar orqali yoritib beriladi. Maqolada muvaffaqiyatli tajribalar bilan bir qatorda, Eronning zamonaviy geosiyosiy sharoit va sanksion bosimlar ostida duch kelayotgan muammo va chaqiriqlari ham tahlil etiladi. Shuningdek, madaniy diplomatiyaning mintaqada barqaror gumanitar va siyosiy aloqalarni shakllantirishdagi oʻrni alohida ta’kidlanadi.

Библиографические ссылки

Каземи, Сейед М. (2018). Iranian Cultural Diplomacy in Central Asia. – Tehran: Institute for Political and International Studies, – 112 p.

Sajjadi, R. (2019). Cultural Soft Power of the Islamic Republic of Iran. // Journal of Islamic World Studies. –– Vol. 7(2). – P. 50–65.

Песков, А. А. (2020). Культурная дипломатия Ирана в Центральной Азии: направления и инструменты//Аналитический вестник МГИМО. –– № 4(13). – С. 115–123.

Amini, H. (2017). Iran’s Cultural Diplomacy in the Middle East. // Middle Eastern Affairs Review. –– Vol. 9(1). – P. 80–95.

UNESCO. (2021).Cultural Exchanges and Cooperation in Central and Western Asia. – Paris: UNESCO Publishing, – 96 p.

Yunusova, Sh. (2021). Образовательная дипломатия Ирана в Узбекистане. Журнал международных отношений, №3, p. 93.

Khosrokhavar, F. (2017). Cultural Strategies and Regional Soft Power. Paris: CNRS Editions, p. 49.

Aliev, A. (2019). Soft Power in Iranian Geopolitics. Baku: Istiqbal Publishing, p. 138.

Mahdavi, F. (2022). Cultural Soft Power and Academic Networks in Central Asia. Tehran: Navid Publications, p. 106.

Sadeghi, Z. (2023). Iran's Digital Diplomacy: Youth and Education. Mashhad University Press, p. 51.

Зиямухамедов, Н. (2020). Культурная дипломатия Ирана и её значение для Центральной Азии // Журнал международных отношений и дипломатии. – Ташкент: ИМФА, – №3. – С. 43–50.

Сафарзода, А. (2021). Иранизм дар сиёсати хориҷии Теҳрон: фарҳанг ва таърих ҳамчун абзори дипломатия. Душанбе: Фарҳанг ва ҷомеа,

Sharifi, S. (2020). Ethical Dimensions of Cultural Influence. Qom: Hikmat Press, p. 45.

Sadeghi, F. (2021). Higher Education in Iran: Modernization and Cultural Identity. Comparative Education Review, vol. 58, no. 3, Р. 317–339.

Ganiev, A. (2020). Политика культурной экспансии: вызовы для Центральной Азии. Ташкент: Фан, p. 77.

Rakhmatov, T. (2021). Межкультурные диалоги и дипломатия в Узбекистане// Журнал востоковедения, №4, p. 63.

Keddie, N. R. (2003). Modern Iran: Roots and Results of Revolution. Yale University Press,

Paidar, P. Women and the Political Process in Twentieth-Century Iran. Cambridge University Press, 1995.

Afary, J. Sexual Politics in Modern Iran. Cambridge University Press, 2009.

Kian-Thiébaut, A. (2002).Women and Diplomacy in Post-Revolutionary Iran. In: Women and Politics in the Middle East. Princeton University Press,

Amanat, A., Vejdani, F. (2012). Iran Facing Others: Identity Boundaries in a Historical Perspective. Palgrave Macmillan,

Nasr, S. H. (1968). Science and Civilization in Islam. Harvard University Press, P.46

Загрузки

##submissions.published##

2025-07-23

##issue.issue##

##section.section##

Статьи