PARKINSON KASALLIGI VA 2-TOIFA QANDLI DIABET BILAN OG‘RIGAN BEMORLARDA KLINIK, KOGNITIV VA BIOKIMYOVIY XUSUSIYATLARNI QIYOSIY BAHOLASH

##article.authors##

  • Rahimbaeva Gulnora Sattarovna
  • Musaeva Yulduz Alpisovna
  • Akramova Dilshoda Turdikulovna
  • Kasimova Oksana Olegovna

##article.subject##:

Parkinson kasalligi, 2-toifa qandli diabet, motor simptomlari, kognitiv buzilishlar, biokimyoviy ko‘rsatkichlar, kompleks terapiya

##article.abstract##

Parkinson kasalligi (PK) neyrodegenerativ kasallik bo‘lib, uni motor va kognitiv buzilishlar bilan bog‘liq bo‘lgan yomonlashuvlar tavsiflaydi. 2-toifa qandli diabet (T2QD) tizimli yallig‘lanish va oksidlovchi stressni kuchaytirib, PK rivojlanishini tezlashtirishi mumkin. Mazkur tadqiqotda PK va T2QD bilan kasallangan bemorlarning motor va kognitiv simptomlari, biokimyoviy ko‘rsatkichlari va kasallikning rivojlanishini solishtirish maqsad qilingan.

 Tadqiqot maqsadi: Mazkur tadqiqot Parkinson kasalligi (PK) va 2-toifa qandli diabet (T2QD) bilan kasallangan va ushbu holatdan mustaqil bo‘lgan bemorlarda motor va no-motor simptomlar, kognitiv buzilishlar hamda biokimyoviy ko‘rsatkichlarni solishtirishni maqsad qiladi. Tadqiqotda T2QDning PK rivojlanishiga ta’siri

 Tadqiqot materiallari va usullari:

54 nafar PK bemorida, shulardan 22 nafari T2QD bilan, 32 nafari esa faqat PK bilan kasallangan, o‘tkazilgan solishtiruvchi kuzatuv tadqiqoti. Tadqiqot ishtirokchilari Tashkent Tibbiyot Akademiyasining nevrologiya bo‘limidan tanlandi. Motor simptomlar MDS-UPDRS, kognitiv funksiya esa PD-CRS shkala yordamida baholandi, biokimyoviy ko‘rsatkichlar (glyukoza, fibrinogen, gematokrit) o‘lchandi.

 

Tadqiqot natijalari:

T2QD bilan kasallangan PK bemorlarida motor buzilishlar (MDS-UPDRS: 134,8 ± 6,1 vs. 108,2 ± 5,4), kognitiv buzilishlar (PD-CRS: 65,1 ± 2,1 vs. 80,3 ± 1,7) va biokimyoviy ko‘rsatkichlar, jumladan, glyukoza (9,3 ± 0,55 mmol/L vs. 4,7 ± 0,12 mmol/L) va fibrinogen (300,3 ± 9,3 mg/dL vs. 263,4 ± 9,4 mg/dL) darajalari aniq yuqori bo‘ldi. Shuningdek, T2QD bilan kasallangan bemorlarning Xo‘eyn va Yahr bosqichi yuqoriroq edi (3,1 ± 0,14 vs. 2,7 ± 0,09).

Xulosa:
T2QD PK rivojlanishining yomonlashishiga sabab bo‘lib, motor va kognitiv buzilishlarning kuchayishiga olib keladi. Glyukoza va fibrinogenning yuqori darajalari bu buzilishlarni kuchaytirishga yordam beradi. Bu natijalar kompleks davolash yondashuvining zarurligini ko‘rsatadi, unda metabolik va nevrologik jihatlar hisobga olinishi kerak.

Библиографические ссылки

Cheong, J. L. Y., et al. The Association Between Type 2 Diabetes Mellitus and Parkinson's Disease.2020. https://content.iospress.com/articles/journal-of-parkinsons-disease/jpd191900

Komici, K., et al. Diabetes Mellitus and Parkinson's Disease: A Systematic Review and Meta-Analyses.2021https://content.iospress.com/articles/journal-of-parkinsons-disease/jpd212725

Chohan, H., et al. Type 2 Diabetes as a Determinant of Parkinson's Disease Risk and Progression.Mov Disord. 2021Jun. https://movementdisorders.onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/mds.28551

Athauda, D., et al. The Impact of Type 2 Diabetes in Parkinson's Disease. Mov Disord. 2022 Aug. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC9543753/

Labandeira, C. M., et al. Diabetes, insulin and new therapeutic strategies for Parkinson's disease: Focus on glucagon-like peptide-I receptor agonists. Front Neuroendocrinol. 2021 Jul. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/33845041/

Загрузки

##submissions.published##

2025-02-15