ЎЗБЕКИСТОН ТОЖИК АДАБИЁТИДА МАДЕҲА ШЕЪРИ РИВОЖИ ҲАҚИДА
##article.subject##:
форс-тожик адабиёти, қасида, ҳозирги замон тожик шеърияти, мадеҳавий назм, миллий ўзликни англаш тамойили##article.abstract##
Ушбу мақолада ҳозирги Ўзбекистон адабий муҳитида ривожланаётган тожик адабиётининг муҳим жиҳатларидан бири – мадеҳавий шеър, унинг ҳозирги тожик шоирлари шеърларида тутган ўрни, унинг ўзига хос жиҳатлари ҳақида сўз боради. Мадеҳавий шеър мумтоз адабиётда ўз анъанасига эга бўлиб, мадеҳавий қасида шаклида мавжуд бўлган. Ушбу адабий анъана ҳозирги замонавий шеърларда замонавий руҳда давом этиб, гоҳида ижтимоий моҳият ҳам касб этади. Шоирларнинг ватанни мадҳ қилиши, буюк тарихий сиймоларни улуғлаши замирида миллий ўзликни англаш шеъри шаклланиб, бу тамойил ХХ асрнинг 60 йилларидан буён адабиётда муҳим ўрин эгаллаган. Мадеҳа мавзуси ундаги буюк аждодларимиз таъриф-тавсифи орқали шеърда ватанпарварлик руҳи сингдирилиши ғояси билан ҳозирги миллий демократик жамиятимизда шаклланиб бораётган миллий шеърлар туркумига мансуб.
Библиографические ссылки
Акбар Пирўзӣ. Чамани меҳр. Тошкент: Turon zamin ziyo, 2016, 184 с.
Алиасғари Шеърдўст.Чашмандози шеъри имрўзи тоҷик. Д.:Адиб,1997
Бозор Собир. Мижгони шаб. Душанбе: Ирфон, 1981, 176 с.
Бозор Собир. Аз “Гули хор” то “Симхор”. Москва: Интрансдорнаука, 2003, 256 с.
Гулшани адаб. (Намунаҳои назми форсу тоҷик. Асрҳои IX-XIII), ҷ.I. Душанбе: ирфон, 1973, 432 с.
Девони Рўдакӣ. Душанбе: Бухоро, 2015. – 332 саҳ.
Лоиқ Шералӣ. Куллиёт. Иборат аз ду ҷилд. Ҷилди 1. Ашъор. – Душанбе, “Адиб”, 2008. – 564 саҳ.
Муҳаммадҷон Шакурии Бухороӣ. Нигоҳе ба адабиёти тоҷикии садаи бист, Д.:Пайванд, 2006, 456 с.
Маъруф Раҷабӣ. Сабақҳои сиёсати адабӣ // “Адабиёт ва санъат”, 1992, №19
Салим Кенҷа. Умри гул. Тошкент: Муҳаррир, 2011, 64 с.
Садриддини Ҳушёрӣ. Бўйи модар. Тошкент: Ноширлик ёғдуси, 2017 -191 саҳ.
Самарқанд мушоираси (Ёшлар баёзи). Тошкент: Sahhof, 2020. -304 б.
Худоназари Оқсоӣ. Сухани вопасин.Тошкент: Тамаддун, 2018,120 с.
Ҳазраткулиён Дилшода. Вижагиҳои шеъри ватанситоӣ. //Дурдонаи Шарқ (Маҷаллаи адабӣ, илмӣ ва мадании тоҷикони Ўзбекистон), №2/2022
Ҷаъфар Муҳаммад. Ошиқи ишқ. Тошкент: Yangi nashr, 2011.-136 саҳ.