ЎЗБЕК ВА ФРАНЦУЗ АДАБИЁТШУНОСЛИГИДА ПОРТРЕТНАВИСЛИК ТАРАҚҚИЁТИ
##article.subject##:
адабий портрет, фаранг адабиёти, тарихий-биографик метод, муаллиф, ижод лабораторияси, портрет қурилиши##article.abstract##
Ёзувчи, танқидчи ижодини унинг шахсияти билан чамбарчас боғланишда текшириш сўнгги йиллар адабиётшунослигида кўзга ташланаётган ижобий тамойиллардан биридир. Санъаткорнинг ҳаёт йўли, табиати, ёшлиги, қизиқишлари, орзуларини ўрганиш унинг асарларидаги маҳорат сирлари ва бадиий эстетик принципларини кўрсатишда бир очқич вазифасини ўтайди. Бу вазифани тадқиқот объекти бўлган адабий портрет жанри тўлиқ бажара олади ва унинг асосий мақсади санъаткорнинг ўзига хос дунёси, шахсий ҳаёти, ижоди, таржимаи ҳоли асосида образини қайта яратишдир. А.Моруа адабий портретларини М.Қўшжонов яратган жанр намуналари билан қиёсий-типологик жиҳатдан тадқиқ этиш портретнависликдаги ўзига хос тамойилларни очишда муҳим аҳамият касб этади. Мақолада ўзбек танқидчилигида биринчи марта ўзбек ва француз портретнавислиги қиёсий-типологик аспектда тадқиқ этилмоқда.
Библиографические ссылки
Адабиётимиз автобиографияси. Тошкент. Ғафур Ғулом номидаги Адабиёт ва санъат нашриёти, 1973
Барахов В.С. Литературный портрет. Москва. Наука, 1985.
Гоголь Н.В. Полн.соб.соч. Москва- 1952.
Мопассан Ги де. Полн.собр.соч.: В 12 т. М.: 1958.т. 11.
Саид Аҳмад. Назм чорраҳасида.Тошкент. Ғафур Ғулом номидаги Адабиёт ва санъат нашриёти,1975.
Сент-Бьёв Шарль. Литературные портреты. Критические очерки. – М.: Худож. лит., 1970.
Чернишевский. Н.Г. Эстетика. Москва-1978.
Қодирова Н.С. Мунаққид услуби ва жанрий ранг-баранглик. Сўз санъати. (International Journal of Word Art). 2019, vol.3, issue 1, pp. 39-49
Қўшжонов М. Сайланма. Икки жилдлик. Адабий портретлар. – Тошкент: Адабиёт ва санъат, 1982. Биринчи жилд.
