PARALLEL KORPUS ASOSIDA RAVISHDOSHLI BIRIKMALARNING SEMANTIKASI VA STRUKTUR MODELLARI TADQIQI
##article.subject##:
ravishdosh modeli, strukturaviy model, sintaktik konstruksiya, transformatsion model, qiyosiy modellashtirish, turkiy tillar, grammatik tizim##article.abstract##
Ushbu maqolada o‘zbek va turk tillaridagi ravishdoshlarning strukturaviy-semantik modellari va ularning funksional xususiyatlari qiyosiy tahlil qilinadi. Tadqiqot ravishdoshlarning shakl yasalish modellari, sintaktik konstruksiyalarda qo‘llanish modellari va transformatsion modellarini o‘z ichiga oladi. Maqolada ravishdoshli konstruksiyalarning 12 asosiy modeli aniqlangan va ularning har biri alohida tahlil etilgan. Modellashtirish lingvistik tadqiqotlarning zamonaviy metodlaridan biri sifatida ravishdoshlar tizimining chuqur tushunilishiga xizmat qiluvchi vosita ahamiyatga egaligi namular asosida dalillangan.
Библиографические ссылки
Apresyan Yu.D. Idei i metody sovremennoy strukturnoy lingvistiki. Moskva: Prosveshcheniye, 1966. 302 s.
Chomsky N. Syntactic Structures. The Hague: Mouton, 1957. 117 p.
Harris Z. Methods in Structural Linguistics. Chicago: University of Chicago Press, 1951. 384 p.
Melchuk I.A. Opyt teorii lingvisticheskix modeley. Moskva: Nauka, 1974. 314 s.
Nida E. Componential Analysis of Meaning.The Hague: Mouton, 1975. 241 p.
Revzin I.I. Modeli yazyka. Moskva: AN SSSR, 1962. 192 s.
Shaumyan S.K. Strukturnaya lingvistika. Moskva: Nauka, 1965. 395 s.
Uspenskiy B.A. Strukturnaya tipologiya yazykov. Moskva: Nauka, 1987. 287 s.
Wells R. Immediate Constituents // Language. 1947. Vol. 23. P. 81-117.
Yelmslyev L. Prolegomeny k teorii yazyka. Moskva: IL, 1960. 263 s.
Zvegintsev V.A. Yazyk i lingvisticheskaya teoriya. Moskva: MGU, 1973. 248 s.
Abduazizov A. O‘zbek tilining sintaktik strukturalari.Toshkent: Fan, 1992. 198 b.
G‘ulomov A. Fe’l shakllarining tarixiy taraqqiyoti.Toshkent: Fan, 1987. 312 b.
Hojiyev A. O‘zbek tili sintaksisi va uning o‘qitilishi. Toshkent: O‘qituvchi, 2012. 278 b.
Mahmudov N., Nurmonov A. O‘zbek tili nazariy grammatikasi. Toshkent: Talqin, 2008. 445 b.
Mengliyev B. O‘zbek tilining strukturaviy modellari. Toshkent: Universitet, 2001. 234 b.
Shoabdurahmonov Sh. Hozirgi o‘zbek adabiy tili. Toshkent: O‘qituvchi, 1980. 412 b.
Ergin M. Türk Dil Bilgisi. İstanbul: Bayrak Basım, 1989. 456 s.
Gencan T.N. Dilbilgisi. Ankara: Ayraç Yayınevi, 2001. 432 s.
Lewis G.L. Turkish Grammar. Oxford: Oxford University Press, 1967. 398 p.
Gadzhiyeva N.Z. Osnovnye puti razvitiya sintaksicheskoy struktury tyurkskix yazykov. Moskva: Nauka, 1979. 311 s.
Isqoqov Sh. O‘zbek va turk tillarining qiyosiy grammatikasi. Toshkent: Fan, 2015. 356 b.
Kononov A.N. Grammatika sovremennogo turetskogo literaturnogo yazyka. Moskva-Leningrad: AN SSSR, 1956. 569 s.
Qurbatov X. Türk tillarının müqayisәli qrammatikası. Bakı: Maarif, 1994. 428 s.
Serebrennikov B.A., Gadzhiyeva N.Z. Sravnitelnaya grammatika tyurkskix yazykov. Leningrad: Nauka, 1986. 302 s.
Sevortyan E.V. Kratkaya grammatika turetskogo yazyka. Moskva: Voenizdat, 1956. 168 s.
Grice P. Logic and Conversation // Syntax and Semantics. 1975. Vol. 3. P. 41-58.
Lakoff G., Johnson M. Metaphors We Live By. Chicago: University of Chicago Press, 1980. 242 p.
Ramstedt G.J. Einführung in die altaische Sprachwissenschaft.Helsinki: Suomalais-Ugrilainen Seura, 1957. 234 s.
Gabain A.von. Alttürkische Grammatik. Leipzig: Otto Harrassowitz, 1950. 328 s.
Zhirmunskiy V.M. Obshcheye i germanskoye yazykoznaniye. Leningrad: Nauka, 1976. 695 s.
